Μια πολύπλευρη μουσική παράσταση για ευγενή σκοπό απόλαυσαν μερικές εκατοντάδες κάτοικοι και φίλοι τής Τήνου, χθες στο Γυμνάσιο. Ήταν η πρώτη νύχτα του φετινού φθινοπώρου, ήταν νύχτα ανθρωπιστικής άνοιξης.

Ο λόγος για τη συναυλία που διοργάνωσε η Ανοικτή Επιτροπή Αλληλεγγύης για να στηρίξει το ανιδιοτελές έργο τής -παριστάμενης στο Γυμνάσιο- κυρίας Κατερίνας και την «Κοινωνική Κουζίνα» της. Σ’ αυτήν είναι αφιερωμένη –χωρίς αμοιβή ή άλλη απολαβή– η ζωή τής κοινωνικής εργάτριας Κατερίνας.

Εδώ και χρόνια προσφέρει εκ του υστερήματός της και αξιοποιεί όσα της προσφέρουν αθόρυβα πολλοί συντοπίτες και πολλές συντοπίτισσες. Προετοιμάζει, συντηρεί, μαγειρεύει και συσκευάζει καθημερινά φαγητό. Αρκετοί που  επικουρούν το έργο της αναλαμβάνουν την ευθύνη να μοιράζουν το φαγητό σε ανθρώπους που το χρειάζονται.

Προς υποστήριξη αυτού ακριβώς τού έργου δεκάδες μουσικοί-τραγουδιστές-χορωδοί-άλλοι καλλιτέχνες-τεχνικοί και πολίτες για κάθε είδους δουλειά, χάρισαν τον κόπο και την παρουσία τους στην εκδήλωση.

Μερικές εκατοντάδες πολίτες ανταποκρίθηκαν, μερικοί εκπροσωπούσαν κι’ άλλους που δεν μπορούσαν να προστρέξουν Παρασκευή βράδυ. Εισιτήριο δεν υπήρχε. Υπήρχε αφημένη στη διακριτικότητα καθενός και καθεμιάς η δυνατότητα να προσφέρει ό,τι και όσο θέλει σε τρόφιμα και πρώτες ύλες για μαγείρευμα. Η αλληλεγγύη ξεπέρασε κάθε προηγούμενο.

Ο χώρος τής συναυλίας γέμισε με σακούλες προσφοράς. Αδειάσθηκε περισσότερες από μία φορές και είναι ορθό – η Επιτροπή να δώσει σε εύθετο χρόνο στοιχεία για την αλληλεγγύη που επέδειξε η Τήνος.

Η σημαντική κινητοποίηση που ακολούθησε την πρωτοβουλία τής Επιτροπής και η ανταπόκριση σ’ αυτήν μπορεί να δώσει δυναμική για την περαιτέρω οργάνωση της κοινωνικής πολιτικής στην Τήνο τού 2017.

Μπορεί να εμπνεύσει ένα ορθολογικό και συνεκτικό σύστημα αλληλεγγύης που θα αντιμετωπίζει ριζικά τα προβλήματα τα οποία εξακολουθούν να δοκιμάζουν στ’ αλήθεια το ανθρωπιστικό έργο, παρά τη ροή προμηθειών.

*********************

Είπε η ίδια η κυρία Κατερίνα:

Θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ. Να ευχαριστήσω από τα βάθη τής ψυχής μου τους ανθρώπους για τη μεγάλη βοήθεια που μου έχουν δώσει μέχρι τώρα. Να ευχαριστήσω και για τη στήριξη όσων θέλουν να ενισχύσουν την προσπάθειά μας και όσων παίρνουν πρωτοβουλίες γι’ αυτό. 
Όσο μπορούμε όλοι μας να συνεχίζουμε. Και όποιος έχει τη διάθεση ν’ αρχίσει τώρα και το ψυχικό σθένος να προσφέρει, να το κάνει. Τίποτε δεν πάει χαμένο. Πάνω απ’ όλα, δεν πρέπει να ξεχνάμε τον διπλανό μας, τον άνθρωπο που μπορεί να υποφέρει…

Πώς άρχισα;…Πάντα ένοιωθα έτσι αλλά ανέλαβα ευθύνες μου μάλλον τυχαία: Όταν άρχισε να δυναμώνει η κρίση, έβλεπα στην τηλεόραση τις εικόνες με τους ανθρώπους και ήταν πρωτόγνωρες για όλους μας. Κάποτε ήμουν μαζί με κάποιους πολύ σημαντικούς ανθρώπους τής Τήνου. Μια φορά τους ρώτησα: Υπάρχουν στο νησί άνθρωποι όπως αυτοί στην τηλεόραση; Μου απάντησαν ναι…Υπάρχουν και τους ξέρουμε.
Τότε είχα μια καλή οικονομική δυνατότητα και μου βγήκε αυθόρμητα: Θα τους μαγειρεύω. Και ξεκίνησα. Με βοήθησαν. Αρχίσαμε με λίγες μερίδες. Έκτοτε αφιερώθηκα σ’ αυτό.

Εδώ και χρόνια έχουμε φθάσει στα τέσσερα φαγητά την εβδομάδα, από εικοσιπέντε μερίδες το καθένα. Δηλαδή στις εκατό μερίδες την εβδομάδα. Για τη διανομή τού φαγητού δεν έχω κριτήρια. Το μόνο που με νοιάζει είναι να κάνω ό,τι μπορώ, όταν διαπιστώνω την ανάγκη γύρω μου ή όταν τη νοιώθω. Και πιστέψτε με: Πιάνει τόπο.
Το ξέρουν και οι άνθρωποι που εδώ και χρόνια με βοηθούν. Νάναι καλά… Εγώ δεν έχω να κερδίσω κάτι. Ούτε δουλεύω για κανένα. Ούτε συμφέροντα υπηρετώ ούτε κόμματα ούτε χρώματα ούτε κάνω ό,τι κάνω για επίδειξη. Για την ψυχή μου το κάνω. Και πιστέψτε με: Πιάνει τόπο…