Διέτρεξε τις τρεις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες η Μάγδα Παπαδημητρίου – Σαμοθράκη και τη μονίμως φλογισμένη -πέρα από σύνορα- περιοχή μας, από την Αλβανία και τη Βαλκανική μέχρι την Τήνο και μέχρι την Αμερική, για να γράψει το βιβλίο της «Στο κόκκινο τ’ ουρανού» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πνοή.

Προκειμένου να χτίσει την ίντριγκα γύρω από τους πρωταγωνιστές της, κινήθηκε ανάμεσα στην ιστορία πολλών τόπων, ανάμεσα σε πολιτικές συγκρούσεις και τις βαριές κοινωνικές συνέπειές τους, ανάμεσα σε πραγματικές υποθέσεις και σε φανταστικές αλλά ρεαλιστικές προεκτάσεις τους.

Έπαιξε με τον χρόνο στο βιβλίο, έκανε άλματα μέσα σ’ αυτόν και χρησιμοποίησε σκοπίμως ένα φλας-μπακ για ν’ αναδείξει περισσότερο την ανθρώπινη αλήθεια – αφήνοντας λίγο πιο πίσω την ιστορική σαφήνεια.

Η ιστορία τής συγγραφέως ξεκινά στην Αλβανία από το τέλος τού μεγάλου πολέμου. Ο ηγέτης τής αντίστασης κατά των ναζί – κομμουνιστής ηγέτης Εμβέρ Χότζα κυριαρχεί πολιτικά. Διαρρηγνύει τις σχέσεις με τη Σοβιετική Ένωση και περνά σε μια μικρή σύμπλευση με την Κίνα τού Μάο Τσετούνγκ. Στο τέλος απομόνωσε κι’ έκανε περίκλειστη τη χώρα του.  Και το καθεστώς του ολοκληρωτικό.

Κατά την αφήγηση της κυρίας Παπαδημητρίου – Σαμοθράκη: «Τα σύνορα κλείνουν και, στα χρόνια που ακολουθούν, οι εκτελέσεις, η εξορία και ο βασανισμός ελλήνων στη βόρεια Ήπειρο γίνονται καθημερινό φαινόμενο.

Ένα ζευγάρι βορειοηπειρωτών καταφέρνει να δραπετεύσει από την κόλαση. Βρίσκουν καταφύγιο στην Τήνο. Εκεί, με σκληρή δουλειά, καταφέρνουν να ορθοποδήσουν. Ο γιος τους ερωτεύεται την κόρη μιας παλιάς αρχόντισσας του νησιού, την Αντιγόνη αλλά ο ο φόβος τού ξένου, ο ρατσισμός θα εμποδίσει τη σχέση τους».

Μετανάστης στον τόπο του

Η συγγραφέας αναρωτιέται ποιό θα μπορούσε να είναι έκτοτε το μέλλον των πρωταγωνιστών της και, για ν’ απαντήσει, ακολουθεί τη διαδρομή και το δράμα τους βήμα προς βήμα.

Στο βιβλίο το ανθρώπινο κυριαρχεί αλλά η κυρία Παπαδημητρίου-Σαμοθράκη κρατά το μάτι της και στις πολιτικές συγκρούσεις που «συναντά» ανά περιοχές, τόπους και χρόνους. Αφηγείται τις ιστορίες των ηρώων της και συμμετέχει στις συναισθηματικές βαρύνσεις και εκφορτίσεις των ιδίων και του περιγύρου τους την κάθε φορά.

«Γράφω τις λησμονημένες πατρίδες. Για την ανισότητα και το άδικο. Για τους μετανάστες αυτού τού κόσμου και το ότι κάποιος μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μετανάστης ακόμη και στον τόπο του» λέει η στη vista. Και αφήνει στον αναγνώστη να κρίνει το πώς εκείνη βλέπει ζητήματα που θίγει στο βιβλίο και τα οποία επιδέχονται τουλάχιστον δύο αναγνώσεων.

*************

Η Μάγδα Παπαδημητρίου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1963. Μεγάλωσε στην Κατερίνη και εργάστηκε στον ΟΤΕ τρεις δεκαετίες. Είναι μέλος της Παγκόσμιας Ένωσης Ποιητών και τού διοικητικού συμβουλίου τής Ένωσης Συγγραφέων Πιερίας.
Από το 2002 μετακόμισε οικογενειακώς στην Κατερίνη. Αρθρογραφεί στην ενημερωτική ιστοσελίδα «e-pieria» και είναι ανταποκρίτρια του κοινωνικού δικτύου για τα βιβλίο «Bookia». Είναι παντρεμένη με τον εκ Πύργου Γιάννη Σαμοθράκη και έχει δύο παιδιά.