Εγκαινιάσθηκε στο παλιό σχολείο τού Αρνάδου η πρώτη ατομική έκθεση κολλάζ τής Τζωρτζίνας Αρμακόλα.

Η καλλιτέχνις έχει μετάσχει σε αρκετές ομαδικές εκθέσεις και δηλώνει ευχαριστημένη που επιχειρεί κάτι νέο εκεί που μεγάλωσε. «Στον τόπο στον οποίο ξεκίνησε να σπουδάζει και να μελετά την Τέχνη, εκεί που ζουν οι άνθρωποι που την αγαπούν και τη στηρίζουν». Το επόμενο βήμα της θα γίνει επίσης σε τόπο στον οποίο έχει ζήσει, στη Μύκονο. Από τις 4 μέχρι  τις 11 Σεπτεμβρίου, στη δημοτική  πινακοθήκη του γειτονικού νησιού.

Τα θέματα της Αρμακόλα είναι κυρίως αφηρημένα. Είναι -κατά τον Ουμπέρτο Έκο- «openoeuvres». Ανοικτά έργα τέχνης. Προτίμηση της, όπως η ίδια λέει στη vista, είναι «το έργο της να μένει ανοικτό σε πολλές αναγνώσεις, ανοικτό στην υποκειμενική ματιά τού κάθε θεατή και αντιστρόφως να επιδρά σ’ αυτόν, σε κάθε θεατή ξεχωριστά».

Μέσα απ’ αυτή τη διαδικασία λέει «δεν προκύπτει μία μοναδική ερμηνεία τού έργου.  Αυτό θα περιόριζε τη δυναμική του και θα εγκλώβιζε τη φαντασία τού θεατή» και σημειώνει πως «είναι ωραίο να βλέπει κάποιος αυτό που θέλω να μεταδώσω αλλά πιο παραγωγικό είναι να διακρίνει ο ίδιος μορφές ή παραστάσεις, τις οποίες τον παρακινεί το έργο μου να δει».

Με μουσική εμπνευσμένη από τα έργα

Το βασικό υλικό τής δημιουργού είναι χαρτί από περιοδικά, εφημερίδες ή εικονογραφημένο, με διακοσμητικά σχέδια και χρώματα. Η βασική τεχνική της συνίσταται στο να εξαφανίζει ή να αναπλάθει σταδιακά τις εικόνες τού αρχικού υλικού και, ολοκληρώνοντας το κολλάζ, να διαμορφώνει νέες εικόνες ολοκληρωμένες ή ανοικτές στη φαντασία τού θεατή.

«Χάνεται μια μορφή ή μια εικόνα και προκύπτει μία άλλη. Ή πολλές άλλες» εξηγεί. «Λίγα στοιχεία από την αρχική εικόνα διατηρούνται ακέραια. Αν βλέπεις το έργο από κοντά μπορεί να διακρίνεις στοιχεία απ’ αυτήν. Αυτά τα στοιχεία όμως αφομοιώνονται στο σύνολο της νέας εικόνας και γίνονται δικά της κομμάτια».

Την πρώτη παρουσίαση των έργων τής Αρμακόλα συνόδευσε μουσικά ο Νίκος Ξυνός.

¤¤¤¤¤¤¤

«…openoeuvre η ζωή και το έργο της. Έχουν συγκλίνει. Αυτοδιδάσκεται την οργάνωση της ζωγραφικής…Κάθε κοντινό σημάδι ζωής, σαν ανοιχτό καλειδοσκόπιο, μπορεί να την επηρεάσει…» γράφει μεταξύ άλλων για την Τζωρτζίνα ο εικαστικός Αλέκος Κυραρίνης.

Κατά τη θεωρητικό Τέχνης και Πολιτισμού Κορίνα Σκαρπαλέζου «η Γεωργία Αρμακόλα γνωρίζει. Κάθε κομμάτι της είναι ανάμνηση ολότητας…Τα έργα της είναι πάντα δυνατότητες για ζωή…Τα έργα της είναι τόποι ανοικτοί, διαρκείς και μ’ αυτή την έννοια τόποι ελευθερίας».

Κι’ ένα απόσπασμα μιας βαθιά ποιητικής αναφοράς τού Σπύρου Κανιούρα στην Αρμακόλα μάς θέτει «Ὑπ’ ὅψιν ὅτι ἄν καί χρωμοσφαιρικός χωρομέτρης ὁ ὑπόστεγος χαμαιλέων, ὁριοθετεῖ τόν ὁρίζοντα γεγονότων κάθε ἐκρηξιγενή τολμητία, δηλαδή ἡ αποπυργίτουσα λάβα τῶν ἐνορμήσεων ἐκλιπαρεί ἐξώρυξη ἀποτετυφωμένης ἐπιθυμίας, παναπεῖ πάθος ἀποκεκαλυμένο».

Η ίδια η Τζωρτζίνα φαίνεται πως εμπιστεύεται απόλυτα την Τέχνη. Πάντα: «Απ’ όσο θυμάμαι τον εαυτό μου ζωγραφίζω, χορεύω, τραγουδάω, πλάθω ιστορίες. Πλάι σε φίλους, σε δασκάλους, σε συντρόφους. Η τέχνη είναι κανόνας, μπούσουλας και σωσίβιο για μένα όσο περνώ από τη λήθη τού άδηλου στη δεδηλωμένη αλήθεια, από το απωθημένο μέχρι την αποθυμιά ίσως»…

¤¤¤¤¤¤¤

Η Τζωρτζίνα Αρμακόλα έχει ταξιδέψει πολύ, έχει κάνει σπουδές ζωγραφικής, γλυπτικής και Ιστορίας τής Τέχνης και του Πολιτισμού, έχει πάρει μαθήματα χορού, θεάτρου και τραγουδιού, ενώ έχει μετάσχει σε εκθέσεις εικαστικών από το 2008.
Μαθήτευσε ή ασκήθηκε στο ελεύθερο και γραφικό σχέδιο στο Εργαστήρι τού Βρασίδα Βλαχόπουλου, στο Εργαστήρι τού ζωγράφου Ιωσήφ Χατζηπαυλή, στο Εικαστικό Εργαστήρι τού δήμου Τήνου με δάσκαλο τον Τάκη Μεταξά.
Τελείωσε το Προπαρασκευαστικό-Επαγγελματικό Σχολείο Καλών Τεχνών Πανόρμου, μελέτησε και δημιούργησε στο Εργαστήρι Ζωγραφικής “4cats” στη Βαρκελώνη, έχει παρακολουθήσει Ιστορία τού Γαλλικού Πολιτισμού στη Σορβόννη και των Τεχνών στην Αγγλία, στην Αυστρία και στην Ιταλία.
Έχει κάνει κλασσικό χορό στην Τήνο και, αργότερα, στις σχολές Γιάννη Μέτση και Ραλλούς Μάνου, μαθήματα φωνητικής με καθηγήτρια Μίρκα Γεμεντζάκη και στο Εργαστήρι Φωνητικής τού Σπύρου Σακκά, μιμική με την «Ομάδα Πλεύσις» και σύγχρονο χορό με την ομάδα «Sine Qua Νon».