Δυο εβδομάδες μετά από την ολοκλήρωση των εκδηλώσεων για τα Tinos Food Paths (FP) είναι καλός χρόνος να προσεγγίσει κάποιος την εθελοντική δράση που έγινε σήμα-κατατεθέν στη φετινή καμπάνια επιχειρηματιών τής εστίασης για την προβολή τού νησιού ως γαστρονομικού προορισμού.

Πολλές δεκάδες άνθρωποι, διαφόρων ηλικιών – κυρίως νεωτέρων, με διαφορετική επαγγελματική ή κοινωνική προέλευση, προερχόμενοι ακόμη και εκτός Τήνου, κατέθεσαν χρόνο και κόπο για να στηρίξουν τη διοργάνωση και τις εκδηλώσεις όπου υπήρχε ανάγκη.

Με την ευχή – σε μια πρώτη συζήτηση να μπορέσουν να εκφρασθούν όλοι και όλες οι σχεδόν εκατόν πενήντα που πρωταγωνίστησαν στο πανηγύρι εθελοντισμού για τα FP, η vista διοργάνωσε μια τέτοια συζήτηση.

Aποτύπωσε βασικές απόψεις «των παιδιών» και παραμένει ανοικτή στην παρέμβαση οποιουδήποτε άλλου για τον εθελοντισμό. Στη συζήτηση μετείχαν η Μαρκέλλα, ο Αριστοτέλης, ο Αγαπητός και ο Αντώνης. Λόγω ανωτέρας βίας δεν μετείχαν ο άλλος Αντώνης, η Θέκλα και ο Νίκος. Αλλ’ αυτά λύνονται εύκολα.

♠  Γνωριζόσασταν μεταξύ σας πριν βρεθείτε στα FP;

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ  Με τους περισσότερους συναντηθήκαμε για πρώτη φορά.

ΑΓΑΠΗΤΟΣ  Εγώ πρωτογνωρίστηκα με το 80%.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ  Πρόσωπα ξέραμε αλλά είναι αλλοιώς όταν ζεις και δουλεύεις με κάποιον.

♠  Μέσα από τη ζύμωση δέκα ημερών αλλάξατε τη γνώμη που είχατε για κάποιους ανθρώπους;

ΜΑΡΚΕΛΛΑ   Ναι βεβαίως. Σε πολλές περιπτώσεις.

Μαρκέλλα  Μανάγου

♠  Προς το θετικό;

ΑΓΑΠΗΤΟΣ   Ε, βέβαια. Προς τι άλλο;

♠  Αισθάνεστε ότι το χρειαζόσασταν αυτό ως μέλη τής τηνιακής κοινωνίας;

ΜΑΡΚΕΛΛΑ   Το χρειαζόμασταν. Η συγκεκριμένη εμπειρία μας έφερε σε επαφή με την ομαδικότητα. Με ενεργοποίησε. Είχε κάτι μαγικό αυτή η κατάσταση.

ΑΝΤΩΝΗΣ   Οι άνθρωποι που επιλέγουν τον εθελοντισμό έχουν μια παραπάνω διάθεση για κοινωνική προσφορά. Αυτό φάνηκε στα FP. Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι πιο καλοί από άλλους αλλά «τόχουν» παραπάνω. Στα FP για παράδειγμα πρόσφεραν τηνιακοί που δεν ανήκαν στους εμπλεκόμενους κλάδους. Πρόσφεραν και άνθρωποι που ήθελαν να προσφέρουν, χωρίς καν να είναι από την Τήνο. 

♠  Πώς ήρθατε σε επαφή με τα FP;

ΑΓΑΠΗΤΟΣ   Το διάβασα στο ίντερνετ. Πάντα ήθελα να κάνω εθελοντισμό. Αυτή τη φορά βρήκα και κίνητρο – ήταν η ομαδική εργασία και η προσφορά στον τόπο. Βέβαια, ήταν το καλό που δεν δούλευα. Αν δουλεύεις, δυσκολεύεται η συμμετοχή. Αν δούλευα δεν θα συμμετείχα.

ΜΑΡΚΕΛΛΑ   Εγώ πλησίασα τους διοργανωτές. Τους…πίεσα να με πάρουν. Είχα δει τα FP τού ’16 και ζήλεψα. Είμαι τόσα χρόνια στην Τήνο και δεν είχα ζήσει κάτι τέτοιο. Κίνητρο όμως ήταν και η ομόνοια που επικρατούσε. Σε προδιέθετε να συμμετάσχεις, να δουλέψεις. Ήταν και ο νεανικός χαρακτήρας τής διοργάνωσης. Ήταν πρωτότυπη. Και σύνθετη…

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ   Μου έστειλε μήνυμα ένα από τα παιδιά (τους διοργανωτές). Πρέπει να το έστειλε σε πολλούς. Ήθελα να βοηθήσω σε κάτι σημαντικό…Είμαι έτσι ή αλλοιώς κοινωνικός και μ’ ενδιαφέρουν οι κοινές προσπάθειες. Είχα και την άνεση να μην πηγαίνω στη δουλειά μου μια βδομάδα. Η συμμετοχή είναι πρόκληση, με μόνη αμοιβή την ευχαρίστηση ότι όλα πήγαν καλά. Δεν είδα στα FP ανθρώπους να προσδοκούν ατομικό όφελος.

♠  Ποιό ατομικό όφελος θα είχε να περιμένει ένας νέος εθελοντής από τα FP;

Αριστοτέλης  Άσπρος

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ  Την προσωπική προβολή του. Τη διαφήμιση της επιχείρησής του…

ΑΝΤΩΝΗΣ  Εγώ κυνηγάω μόνο ένα όφελος: Να αλλάζω παραστάσεις και  να προσφέρω ως εθελοντής. Τίποτα δεν με προσέλκυσε πονηρά στα FP. Ούτε καν η ιδέα ότι θα είχαμε σούπερ φαγητό από τις εκδηλώσεις…. Κέρδισα από τη νεωτερικότητα που χαρακτήρισε όσα έγιναν και άνοιξαν ορίζοντες.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ Σίγουρα χρειαζόταν κάτι τέτοιο στο νησί. Και μόνο το ότι η συνεργασία καθιέρωσε τουλάχιστον μια καλημέρα με αρκετούς ανθρώπους σημαντικό είναι.

♠  Εκτός από καλή διάθεση, η προσπάθειά σας απαιτούσε και κόπο: Τρέξιμο-δουλειά-ετοιμότητα χωρίς διακοπή, κουβαλήματα, διαδρομές, βενζίνες…Αυτό δεν σάς απέτρεψε από τη συμμετοχή; Είδατε ανθρώπους που δεν ήθελαν να κουβαλήσουν, να τρέξουν, να λερωθούν;

ΑΓΑΠΗΤΟΣ  Όχι. Ο κόπος ήταν πολύς και η προσπάθεια μεγάλη αλλά δεν είδα κανένα να έχει πρόβλημα. Όλοι έτρεχαν. Στον Τριπόταμο ανεβοκατεβαίναμε το χωριό, εξαντληθήκαμε, πέσαμε κάτω αλλά τα σκέπασε όλα η χαρά για το ότι κάναμε τη δουλειά μας και για το ότι ο κόσμος φχαριστήθηκε.

ΑΝΤΩΝΗΣ  Όλες οι εκδηλώσεις είχαν πολύ «κουβάλημα». Εγώ δεν κουβαλούσα βέβαια αλλά όλες οι δουλειές που έπρεπε να γίνουν ήταν πολλές και για πολλές ώρες μέσα στη μέρα. Αλλά δεν γίνεται αλλοιώς.

♠  Την ώρα τής δυσκολίας πώς καταφέρατε να συντονίζεστε παρ’ ότι δεν γνωριζόσασταν, παρ’ ότι ουσιαστικά ήσασταν σαν ξένοι.

ΑΓΑΠΗΤΟΣ  Εμένα…«μου βγήκε» ο συντονισμός. Έτυχε να συνεννοούμαστε  γρήγορα. Πήρα πρωτοβουλίες βασισμένος σε όσα είχα δει να γίνονται τις προηγούμενες μέρες και ο ένας καταλάβαινε τις κινήσεις τού άλλου όπως μου συνέβη με τον Αντώνη στον Τριπόταμο. Για παράδειγμα: Στην Περάστρα είχαμε σερβίρει στους καλεσμένους φρέσκια λεμονάδα με ωραίο ντεκόρ. Στον Τριπόταμο είχαμε πολύ καλή λεμονάδα αλλά χρειάστηκε να…τρέχουμε για το ντεκόρ. Ψάχναμε και βρήκαμε τη…μοναδική λεμονιά τού χωριού, πήραμε λεμόνια και φύλλα και λουλουδάκια. Περιποιηθήκαμε το πακέτο και σερβίραμε μία το ίδιο όμορφη με της Περάστρας.

ΑΝΤΩΝΗΣ  Στην Ελλάδα ζούμε σε ένα χαοτικό οργανωτικό περιβάλλον. Αναγκαζόμαστε να βρούμε λύσεις την τελευταία στιγμή και ζορισμένοι να ολοκληρώσουμε τη δουλειά μας. Την ώρα τής «μάχης» όμως συνεννοούμαστε αυτομάτως. Μετά τη «μάχη» θα λύσουμε διαφορές, θα τσακωθούμε αλλά την ώρα τής δουλειάς…δουλειά. Το καλό στα FP ήταν ότι υπήρχε ευελιξία για τις επιλογές επειδή υπήρχαν πολλοί εθελοντές.

Αντώνης Δελατόλλας

♠  Σε μια εποχή απαξίας, αδιαφορίας, αδράνειας, μισαλλοδοξίας, θεωρείτε ότι δώσατε ένα παράδειγμα θετικής διαχείρισης;

ΜΑΡΚΕΛΛΑ  Νομίζω ότι ναι. Το βασικό ήταν ότι τα βρήκαμε μεταξύ μας. Σεβαστήκαμε ο ένας τον άλλο. Με πήραν από τη Χίο, τον τόπο καταγωγής μου, άνθρωποι που παρακολουθούσαν κυρίως μέσω facebook, για να τους πω πώς τα καταφέραμε.  Δεν είχα τι να πω. Κάτι μας συνεπήρε και αυτό λειτούργησε.

ΑΝΤΩΝΗΣ  Εγώ δεν είμαι βέβαιος ότι κινούνται με απαξία ή αδιαφορία όλοι ή οι περισσότεροι. Ο κόσμος στην Τήνο έχει μάθει να προσφέρει. Για παράδειγμα, πρόσφεραν οι άνθρωποι από τα χωριά και μάλιστα οι πιο ηλικιωμένοι που υποστήριζαν δράσεις των FP, ως πρωταγωνιστές ή ως κοινό προσέφεραν. Δούλεψαν, άνοιξαν σπίτια, βοήθησαν.

♠  Αυτό όμως χαρακτηρίζει τη συμπεριφορά των παλιών, άντε των πολύ παλιών.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ  Αυτό το έχασε μια γενιά που αποδείχθηκε «χαμένη» έτσι ή αλλοιώς. Αυτή των 55+. Στη δική μας γενιά μάλλον τα πράγματα αλλάζουν. Είμαστε υποχρεωμένοι να διαχειριστούμε μια νέα αντίληψη, πολύ πιο υγιή, μέσα σ’  ένα περιβάλλον όπως αυτό που διαμόρφωσε η γενιά των 55+.

♠  Τι έχει αυτή η γενιά ή τι της λείπει και τα έκανε  έτσι όπως τα λες;

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ  Μάλλον της λείπει η αίσθηση τού να προσφέρεις. Αν χρειάζεσαι να προσφέρεις στον άλλο, στην κοινωνία, στη χώρα σου – εν τέλει στον εαυτό σου, τότε μπαίνεις σε κοινωνικές δράσεις. Ψάχνεις να βρεις πέντε καλά που χρειάζονται εξ άπαντος και τρέχεις. Πέρισυ οι εθελοντές στα FP ήταν 20; 30; Φέτος κόντευαν 150. Αυτό λέει κάτι.

Αγάπητος Αρμακόλλας

♠  Αν σας ζητούσαν τώρα συμμετοχή σε μιαν άλλη διοργάνωση θα μετείχατε ως εθελοντές;

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ  Το θέμα είναι να μη στο ζητάνε. Να βλέπουμε τις ανάγκες και να παίρνουμε πρωτοβουλίες. Αν ζητάς κάθε τόσο εθελοντισμό καθιερώνεις μια ρουτίνα, μια ευκαιριακή υποχρέωση. Μπορούμε πάντως να συμμετέχουμε και σε κάτι άλλο.

ΜΑΡΚΕΛΛΑ   Δεν θα μπορούσα να κάνω κάτι άλλο τώρα. Είμαι τόσο γεμάτη απ’ αυτό που έζησα…

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ  Ναι αλλά υπάρχουν και άλλες δραστηριότητες που έχουν ανάγκη από εθελοντές. Και ο σκοπός τους μετράει.

♠  Ποια θέματα θα ζητούσαν εθελοντισμό σήμερα στην Τήνο;

ΑΓΑΠΗΤΟΣ  Καθαρισμός στα μονοπάτια του νησιού. Και σε παραλίες.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ  Η ανακύκλωση. Είναι απλό, ακούγεται εύκολο αλλά θέλει υπομονή και δουλειά. Οι φίλοι μου με κοροϊδεύουν που μαζεύω μπουκάλια, που μαζεύω πλαστικά καπάκια για την προμήθεια αμαξιδίου για ανθρώπους με ειδικές ανάγκες.

ΑΝΤΩΝΗΣ  Εγώ νομίζω ότι διαρκής ανάγκη για εθελοντισμό υπάρχει στη φροντίδα ασθενών, ηλικιωμένων ή αδύναμων ανθρώπων. Είναι όμως δύσκολη υπόθεση. Έχει προϋποθέσεις και μεγάλες απαιτήσεις. Αλλά οι ανάγκες είναι πάντα πολλές…

⊗⊗⊗⊗⊗⊗

ΑΝΤΩΝΗΣ

Αντώνης Ζώταλης

«Μπήκα στα FP  πέρυσι. Τυχαία. Πήγα στη θέση τής  μητέρας μου μέχρι να πάει εκείνη και…έμεινα». Έτσι άρχισε ο Αντώνης με τα FP και χαίρεται για την ομόνοια και την κοινή δράση. «Τα συνήθη είναι η αντιζηλία και ο φθόνος» λέει. Εκτιμά ότι η συμμετοχή του έκανε τον ίδιο και άλλους καλύτερους ανθρώπους και υποστηρίζει ότι «η καλύτερη διαφήμιση για το νησί είναι η εικόνα εκατόν τριάντα ανθρώπων, από τους οποίους οι εκατό έχουν επιχειρήσεις να συνεργάζονται χωρίς να ανταγωνίζονται άσκοπα μεταξύ τους». Θα ξεφουσκώνουν τα FP; «Όχι αν μείνουμε ενωμένοι (διοργανωτές και εθελοντές). Είμαστε σ’ ένα (καλό) δρόμο χωρίς γυρισμό» και πρέπει ν‘ ανέβουμε πέντε σκαλιά». Για του χρόνου θέλει «να στήσουμε ένα event με φαροφύλακες: Για το πώς ζούσαν στον φάρο-ποιές τροφές προτιμούσαν-πώς οργάνωναν την κουζίνα τους»…

ΘΕΚΛΑ

Θέκλα Αλλοιμόνου

Η Θέκλα θεωρεί ότι τα τελευταία χρόνια -βοηθούντων και των FP- ο εθελοντισμός αρχίζει να ανθίζει. Σίγουρη ότι προκύπτει «καλό για τον τόπο αν ο καθένας προσφέρει πρακτικά όπου μπορεί», ευχαριστημένη που μπήκε στο τρέξιμο «για την ίδια και το νησί της», εντυπωσιάζεται από το άπλωμα των δράσεων για τα FP. Κρίνει ότι «ξεκουνήθηκαν πράγματα» τα τελευταία τρία χρόνια και ότι άνοιξε ένα παράθυρο σε αρκετούς κλάδους: «Βοήθησε το ότι τα παιδιά (από την εστίαση) προχώρησαν σε δράσεις και εκδηλώσεις και εκτός κουζίνας». Η Θέκλα είναι ικανοποιημένη απ’ όσα συνέβησαν αλλά θα ήθελε να κι’ άλλα για την προβολή τού νησιού, μιας και ο στόχος είναι η επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου. «Μπορούμε να το κάνουμε. Θα βρούμε κι’ άλλα να κάνουμε» λέει με αισιοδοξία.

ΝΙΚΟΣ

Νίκος Μήτσης

Για δεύτερη χρονιά και πιο ενεργά από την πρώτη μετείχε ο Νίκος στα FP ως εθελοντής. Παροτρύνθηκε από έναν φίλο του σεφ, ενθαρρύνθηκε από την επικοινωνία και τη συνεργασία που συνάντησε στη διοργάνωση. «Το πρότζεκτ ήταν μοναδικό…Δεν σκέφθηκα κόπο-χρόνο και το ότι θ’ άφηνα τη δουλειά μου πίσω». Αμοιβή; «Περηφάνια για την προσφορά στον τόπο, το διαρκές χαμόγελο όλων, η ουσιαστική γνωριμία με ανθρώπους που δεν γνώριζα ή δεν συμπαθούσα». Κατά τον Νίκο μόνο οι άνθρωποι της Τήνου μπορούν να κάνουν κάτι γι’ αυτήν. «Τίποτε δεν έχουμε να περιμένουμε απ’ έξω αν εμείς δεν κάνουμε κάτι ή αν εμείς πρώτα δεν κάνουμε κάτι» λέει.