Αποχωρεί από την Τήνο μετά από ολιγόχρονη παρουσία ο καθηγητής στο Επαγγελματικό Λύκειο, ηλεκτρολόγος μηχανικός και μηχανικός υπολογιστών Θανάσης Σκουλουδάκης (φωτό).

Ο ίδιος «αναβίωσε» τα μαθήματα  φωτογραφίας που προσφέρει στους κατοίκους τού νησιού το ίδρυμα Τηνιακού Πολιτισμού και είχαν διακοπεί για καιρό. Προ εβδομάδων ολοκληρώθηκαν τα σεμινάρια ανάλογα των οποίων έχει κάνει ο κ.Σκουλουδάκης κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας σε κυκλαδίτικα νησιά, στα οποία υπηρέτησε ως εκπαιδευτικός.

Με αφορμή την έκθεση των εκπαιδευθέντων που είθισται να «κλείνει» τα σεμινάρια και την αποχώρησή του (video Ιδρύματος Τηνιακού Πολιτισμού), ο κ.Σκουλουδάκης μίλησε στη vista.

♠ Ως διδάσκων, τι «είδατε» στους ανθρώπους που παρακολούθησαν τα σεμινάρια;

«Με ευχαρίστησε το ότι μετά από δύο χρόνια μαθημάτων όλοι κατάλαβαν ότι η φωτογράφηση δεν είναι απλώς και μόνον αναπαράσταση. Το δείχνουν και οι φωτογραφίες τής τελευταίας έκθεσης. 
Αρκετοί, όταν ξεκινούν τα μαθήματα, μπερδεύονται. Έχουν ανεπτυγμένα τεχνικά μέσα, όπως λ.χ τα σούπερ-κινητά, και νομίζουν ότι θα κάνουν καλές φωτογραφίες επειδή μπορούν να αποτυπώσουν εύκολα».

♠ Δεν είναι έτσι; Ο καθένας δεν μπορεί πια να βγάλει φωτογραφίες και μάλιστα καλές;

«Η πραγματικότητα δεν είναι τόσο απλή. Ο φωτογράφος φωτογραφίζει -όχι το μέσον, όχι η μηχανή. Η μηχανή είναι μόνο για το τεχνικό μέρος. Όλα τα άλλα θα τα βάλει ο φωτογράφος. Τη γωνία λήψης, τον χρόνο έκθεσης, την προσωπική ματιά…Εκείνος θα καθορίσει το τι «θα λέει» μια φωτογραφία, πέρα από τι θα δείχνει».

♠ Τι σας άφησε η επαφή με τους ανθρώπους που παρακολούθησαν τα σεμινάρια;

«Πρώτα απ’ όλα ένοιωσα καλά επειδή καταφέραμε να βγουν κάποιοι άνθρωποι από το σπίτι τους για κάτι πολύ συγκεκριμένο και ιδιαίτερο όπως η φωτογραφία. Το ίδιο ένοιωσα και επειδή ώθησα ανθρώπους να ανακαλύψουν δυνατότητές τους τις οποίες δεν γνώριζαν ή είχαν ξεχάσει. Αυτό τους έδωσε χαρά – έδωσε και σε μένα…

…Παρ’ ότι η διαδικασία των σεμιναρίων στηρίζεται κυρίως στον εκπαιδευτή, πάντα αισθάνομαι ότι παίρνω από τους εκπαιδευόμενους. Πάντα έχω να πάρω, να μάθω».

♠ Η μία ενότητα της φετινής έκθεσης ήταν «Τήνος». Μέσα από τις φωτογραφίες που εκτέθηκαν, είδατε μιαν «άλλη» Τήνο απ’ αυτήν που έχετε «δει» με τα δικά σας μάτια;

«Ναι βεβαίως… «βλέπω» και «άλλη» Τήνο στις φωτογραφίες. Η συλλογική ματιά μπορεί να δείξει κάτι παραπάνω από την ατομική. Έχει να διδάξει στον καθένα ξεχωριστά και σε όλους μαζί, διδάσκει και στον εκπαιδευτή».

Τέχνη – καταφύγιο

♠ Στις εποχές που ζούμε, η τέχνη είναι απαραίτητη στον άνθρωπο;

«Ο Νίτσε έλεγε ότι έχουμε ανάγκη την τέχνη επειδή, «χωρίς αυτήν, η πραγματικότητα μπορεί να μας σκοτώσει». Η τέχνη είναι μια ασπίδα, ένα καταφύγιο. Όσο πιο δύσκολες εποχές ζούμε τόσο πιο πολύ καταλαβαίνουμε τη σημασία τής τέχνης».

♠ Είναι πολλοί οι άνθρωποι που κρύβουν μέσα τους ένα καλλιτέχνη;

«Οι περισσότεροι».

♠ Καταφέρατε να βγάλετε τον καλλιτέχνη μέσα απ’ όσους εκπαιδεύσατε στην Τήνο;

«Η τέχνη είναι κάτι ανώτερο. Θα με κολάκευε πολύ να πετύχω να εξελιχθούν ως φωτογράφοι, ως καλλιτέχνες οι εκπαιδευόμενοι αλλά δεν είναι αυτό που μ’ ενδιαφέρει κυρίως…

…Το σημαντικό στα σεμινάρια είναι ο δρόμος τον οποίο περπατήσαμε μαζί, το αν αυτό που κάναμε άρεσε. Εμένα μου άρεσε. Αν άρεσε και στους συνοδοιπόρους θα προκύψει το καλό αποτέλεσμα…

..Η καλή φωτογραφία θα έρθει κάποια στιγμή. Δεν είναι αυτοσκοπός το να την πετύχουμε από την αρχή. Το σημαντικό είναι να ευχαριστιέσαι αυτό που κάνεις. Νομίζω ότι αυτό το πετύχαμε και ότι φάνηκε στη συμμετοχή».