Γράφει για τη vista

η   Αντζελίνα Καλογεροπούλου

Ακόμα μια φορά φεύγω χαμογελώντας από την Τήνο… Το Tinos Food Paths για μένα είναι μια νότα αισιοδοξίας στο μαγειρικό γίγνεσθαι στην Ελλάδα, μια ελπίδα ότι η ελληνική κουζίνα μπορεί να επαναπροσδιορισθεί σαν ένας νόστιμος και βιώσιμος τρόπος διατροφής.

Και αυτό επειδή η διοργάνωση στην Τήνο προβάλλει με έναν ολιστικό τρόπο αυτά που πράγματι αξίζουν στην τοπική και την κυκλαδίτικη κουζίνα. Αναδεικνύει δηλαδή τη μαγειρική με τα εποχικά προϊόντα της περιοχής χωρίς όμως να ξεχνά να αναφέρει και τον πολιτισμό που τα περιβάλλει.

Χωρίς να ξεχνά και τους ανθρώπους που τα δημιουργούν, τους κτηνοτρόφους, τους τυροκόμους, τους οινοποιούς, τις γυναίκες που ακόμα κρατούν ζωντανές τις παραδοσιακές συνταγές.

Το Tinos Food Paths μπορεί να γίνει παράδειγμα για το πώς κάθε ελληνική περιοχή μπορεί να γίνει αυτοδύναμη σε παραγωγή και, συγχρόνως, πρωτότυπη γαστρονομικά.

Περισσότερο από κάθε άλλη εκδήλωση μου άρεσε αυτή για τη λούζα στον Τριπόταμο. Εκεί φάνηκε το πώς το περιβάλλον γεννά τη γαστρονομία σε μια περιοχή. Φάνηκε το γιατί κάθε μικρό κυκλαδίτικο νησί τροποποιεί το προϊόν ανάλογα με το terroir του, τον πολιτισμό του, την ιστορία του και τις εξωτερικές επιρροές που δέχεται.

Η εμπειρία του Τριπόταμου θα μου μείνει αξέχαστη. Ήταν για μένα μια αξιοθαύμαστη προσπάθεια, μια σχεδόν ψυχαναλυτική απόπειρα για να καταλάβει το νησί (όπως κάθε νησί) την ταυτότητά του, βουτώντας στην ιστορία και τα έθιμά του.

Χίλια μπράβο στους διοργανωτές!