Σε επίτιμο διδάκτορά του αναγόρευσε το τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας τού πανεπιστημίου Αθηνών τον προκαθήμενο τής Ορθόδοξης Αρχιεπισκοπής Αχρίδος – Μητροπολίτη Σκοπίων Ιωάννη (Γιόβαν) τον VI. Η αναγόρευση έγινε «για το πλούσιο ακαδημαϊκό  έργο και την θυσία του για την ενότητα της Εκκλησίας», στο πλαίσιο εκδηλώσεων για τα 180 χρόνια από την ίδρυση του πανεπιστημίου.

H Ορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Αχρίδος αναγνωρίζεται απ’ όλες τις Εκκλησίες ως η μόνη ορθόδοξη στην πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία τής Μακεδονίας (πΓΔΜ), εκπροσωπεί μέρος των ορθοδόξων στη γειτονική χώρα και υπάγεται στο πατριαρχείο τής Σερβίας (Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία).

«»Μακεδονική» Ορθόδοξη Εκκλησία – Αρχιεπισκοπή Αχρίδας» αυτονομάζεται η «κρατική» ορθόδοξη Εκκλησία τής πΓΔΜ και εκφράζει την πλειονότητα των ορθοδόξων στη χώρα. Δεν αναγνωρίζει την -την υπό τον Ιωάννη τον IV- Αρχιεπισκοπή Αχρίδας και την έχει υπό διωγμόν, με μοχλό τον σλαβομακεδονικό κρατικό μηχανισμό.

Η πΓΔΜ, η πρώην «σοσιαλιστική Δημοκρατία τής Μακεδονίας» ήταν ομόσπονδο τμήμα τής  ενιαίας μεταπολεμικής Γιουγκοσλαβίας. Το 1958, εν μέσω πολιτικών και εθνοτικών παιχνιδιών, η τότε υφιστάμενη «»Μακεδονική» Ορθόδοξη Εκκλησία – Αρχιεπισκοπή Αχρίδας» ζήτησε αυτονομία από το πατριαρχείο Σερβίας. Ο πατριάρχης Σερβίας όριζε επικεφαλής τής Αρχιεπισκοπής αλλ’ αυτή αυτο-διοικείτο.

Το 1967, η Εκκλησία των Σκοπίων πρωταγωνιστούσε στα παιχνίδια με τον εθνικιστικό «μακεδονισμό» και πήρε αυτέλεια, αποσχίσθηκε από την τότε Γιουγκοσλαβική Ορθοδοξία. Το πατριαρχείο τη χαρακτήρισε σχισματική Εκκλησία αλλά δίαυλοι έμεναν ανοικτή αφού η σχισματική ήταν η μόνη ορθόδοξη στην περιοχή.

Στις ενδοεκκλησιαστικές τριβές Βελιγραδίου-Σκοπίων περιλήφθηκε από το τέλος τής δεκαετίας του 1990 και το ότι η Εκκλησία τής πΓΔΜ δεν θα έπρεπε να αυτο-αποκαλείται «μακεδονική», καθώς εκκρεμούσε συμφωνία με την Ελλάδα στα Ηνωμένα Έθνη για το επίσημο όνομα τής πΓΔΜ.

Οι πολυετείς επαφές Σερβικής Εκκλησίας και Σκοπίων συνεχίζονταν και κατά την περίοδο των σλαβο-αλβανικών συγκρούσεων στην πΓΔΜ και μέχρι τη συμφωνία τού 2001 («της Αχρίδας»), η οποία αναβάθμισε τη θεσμική εκπροσώπηση του αλβανικού στοιχείου στο σλαβομακεδονικό κράτος.

Μητροπολίτης – διαπραγματευτής

Το 2003 διακόπηκε κάθε επαφή των δύο εκκλησιαστικών μερών. Το 2005 το πατριαρχείο Σερβίας επανίδρυσε την «Ορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Αχρίδας» ως αυτοκέφαλη Εκκλησία. Επικεφαλής της – Αρχιεπίσκοπο Αχρίδας και Μητροπολίτη Σκοπίων- όρισε τον Ιωάννη (Βρανίσκοβσκι) IV.

Μια συνήθης σκηνή στα Σκόπια

Ο Ιωάννης είχε μετάσχει σε διαπραγματεύσεις Σκοπίων-Σερβίας ως μητροπολίτης τής «Μακεδονικής» λεγόμενης Ορθόδοξης Εκκλησίας Παραβαρδαρίου και Βελεσών . Μετά την ανακήρυξή του ως Αρχιεπισκόπου και πολλές φορές κατά την τελευταία δεκαπενταετία φυλακίσθηκε καταδικασμένος για διασπορά εθνο-θρησκευτικού μίσους.

Τελευταία φορά απελευθερώθηκε το 2015, μετά από τρία χρόνια στη φυλακή και από παρέμβαση του πατριαρχείου τής Μόσχας και άλλων και ηγείται τής ορθόδοξης Εκκλησίας τής πΓΔΜ.